Als een dieet enkel werkt op dagen waarop alles meezit, wat heeft het dan voor nut?
Kindjes worden ziek. Deadlines zorgen voor stress. Je wilt op vakantie mét ontbijtbuffet. De meeste diëten zijn daar niet op voorzien.
Ik ook niet.
Jarenlang dacht ik dat ík het probleem was: te weinig karakter, te zwak, te veel liefde voor eten.
Tot ik doorhad: het lag niet aan mij. Het lag aan een systeem dat alleen werkt als je leven er perfect uitziet.
Ik zocht iets dat ook werkte tijdens een pandemie.
Of als ik gewoon moe ben, mezelf zielig vind, of verzuip in het werk.
Als ik even heel hard wil wenen boven een familypack bolognese chips, dan vind ik dat dat moet kunnen.
Periodiek vasten is flexibel, vergevend en simpel.
Vol te houden voor altijd – ook als het ontploft, ook als je een week doet alsof je neus bloedt.
En dát is waar het voor de meeste mensen soms misloopt.
Ze horen “vasten is simpel en flexibel”, bekijken een paar video’s, lezen een artikel,
en proberen dan in hun eentje wat te schuiven met uren.
Zonder plan en zonder vangrails. Zonder iemand die begrijpt hoe snel “flexibel” weer verandert in “ik ben weer kwijt waar ik mee bezig was”.
Zo beland je opnieuw in hetzelfde rondje: een paar goeie dagen, dan chaos, dan jezelf op de kop geven, en weer bewijs verzamelen dat “jij het niet kunt”.
Door te schuiven met wanneer je eet (terwijl je het meeste van je vastende uren slaapt),
kun je fantastische dingen bereiken – daar ben ik samen met ondertussen drommen cursisten een voorbeeld van.
Maar het verschil tussen “ik probeer wat” en “dit wordt mijn nieuwe normaal” zit in het systeem dat je eromheen bouwt.
Vast & Zeker is dat systeem: zodat je niet nóg een ding hebt dat je alleen moet volhouden op pure wilskracht, maar een concreet plan dat je draagt wanneer jij normaal afhaakt.